୧୫୨୮ରୁ ୨୨ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୪, ରାମ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ୫୦୦ ବର୍ଷର ସଂଘର୍ଷ

କନକ ବ୍ୟୁରୋ: ଅଯୋଧ୍ୟା କେବଳ ଏକ ସହର ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଆସ୍ଥାର ପ୍ରାଣକେନ୍ଦ୍ର । କିନ୍ତୁ ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଏକ ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଦେଖିବା ପାଇଁ ଭାରତବାସୀଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ୫୦୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଏହି ଯାତ୍ରା ଥିଲା ତ୍ୟାଗ, ବଳିଦାନ ଏବଂ ଅତୁଟ ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ରକ୍ତରଞ୍ଜିତ ଇତିହାସ ।

ଏହି ସଂଘର୍ଷର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ୧୫୨୮ ମସିହାରେ । ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ବାବରଙ୍କ ସେନାପତି ମୀର ବାକି ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିରକୁ ଭାଙ୍ଗି ସେଠାରେ ଏକ ମସଜିଦ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ସେହିଦିନଠାରୁ ରାମ ଜନ୍ମଭୂମିକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ନିହଙ୍ଗ ଶିଖଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସାଧୁସନ୍ଥଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମି ପାଇଁ ୭୬ରୁ ଅଧିକ ଥର ଛୋଟବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ । ୧୮୮୫ ମସିହାରେ ମହନ୍ତ ରଘୁବର ଦାସ ପ୍ରଥମ କରି ଏହି ବିବାଦକୁ ଅଦାଲତକୁ ନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏକ ଦୀର୍ଘ ନ୍ୟାୟିକ ଲଢ଼େଇ ।

ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ୧୯୪୯ ଡିସେମ୍ବର ୨୨ ତାରିଖ ରାତିରେ ମନ୍ଦିରର ଗର୍ଭଗୃହରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଆବିର୍ଭାବ ହେବା ଘଟଣା ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ନୂଆ ମୋଡ଼ ଦେଇଥିଲା । ୧୯୮୦ ଦଶକରେ ବିଶ୍ୱ ହିନ୍ଦୁ ପରିଷଦ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଗଣ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା । ୧୯୯୦ରେ ଲାଲକୃଷ୍ଣ ଆଡଭାନୀଙ୍କ 'ରଥଯାତ୍ରା' ଏବଂ ୧୯୯୨ ଡିସେମ୍ବର ୬ରେ କରସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିବାଦୀୟ ଢାଞ୍ଚାର ପତନ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାକୁ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା । ଶେଷରେ ଦୀର୍ଘ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଚାଲିଥିବା ମୋକଦ୍ଦମାର ଅନ୍ତ ଘଟାଇ, ୯ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୯ରେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ରାମଲଲାଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ଐତିହାସିକ ରାୟ ଶୁଣାଇଥିଲେ ।

ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ... ସରଣ୍ଡା ଜଙ୍ଗଲରେ ସୁରକ୍ଷାବାହିନୀ–ମାଓବାଦୀ ଗୁଳିବିନିମୟ , ୫୦ ଲକ୍ଷ ଇନାମୀ ମାଓବାଦୀ ନିହତ

୫ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୦ରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିରର ଭୂମି ପୂଜନ କରାଯାଇଥିଲା । ପ୍ରାୟ ଚାରି ବର୍ଷର ନିରନ୍ତର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ, ସେହି ପବିତ୍ର କ୍ଷଣ ଆସିଲା ଯାହାକୁ ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି କୋଟି କୋଟି ଭକ୍ତ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ। ୨୨ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୪ରେ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ନିର୍ମିତ ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ 'ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା' ମହୋତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା । ପୁରା ବିଶ୍ୱ ଏହି ଦୃଶ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ରହିଲା। ୫୦୦ ବର୍ଷର ଦୀର୍ଘ ପ୍ରତୀକ୍ଷା, ଅଗଣିତ ବଳିଦାନ ଏବଂ ନ୍ୟାୟିକ ସଂଗ୍ରାମ ପରେ ଶ୍ରୀରାମ ନିଜର ଜନ୍ମସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଲେ । ଏହା କେବଳ ଏକ ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଭିମାନ ଓ ସତ୍ୟର ବିଜୟ । 

ଏହି ଦିନ ୫୦୦ ବର୍ଷର ଜନସଂଘର୍ଷ ଏକ ସଫଳ ପରିଣତିରେ ପହଞ୍ଚିଛି । ଅଯୋଧ୍ୟା ଆଜି କେବଳ ଏକ ସହର ନୁହେଁ, ବରଂ କୋଟି କୋଟି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଆସ୍ଥା ଓ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତୀକ ସାଜିଛି । ୧୫୨୮ର ସେହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨୦୨୪ର ଏହି ବିଜୟ ଉତ୍ସବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଜୟ ।